12.12.2016

Выбары караля і каранацыя ў Рэчы Паспалітай

Цікавы ўрывак з кнігі Марціна Цайлера "Іншае апісаньне Каралеўства Польскага і Вялікага Княства Літоўскага" (Ульм, 1657 г.), якую я зараз перакладаю (14% гатова), пра выбары караля і яго "інаўгурацыю".

360 год мінула, а нам ёсьць чаму вучыцца ў нашых продкаў ; )

06.12.2016

Падарожжа па Беларусі, 1827

Публікую сёньня ўрыўкі з дарожных уражаньняў аднаго расейца з Пецярбурга, які ўлетку 1827 г. ехаў з Піцера на Каўказ і па дарозе дасылў сваім блізкім лісты з уражаньнямі ад падарожжа. Гэтыя лісты былі потым знойдзеныя адным немцам, які пераклаў іх на нямецкую мову і выдаў у выглядзе кнігі.

Перакладзеныя мной урыўкі закранаюць адрэзак падарожжа ад Віцебска да Чарнігава і ўтрымліваюць шмат цікавых заўваг, як таксама і стандартных міфаў, што сядзелі ў галовах расейцаў (а часам сядзяць і дагэтуль, у асаблівасьці адносна габрэяў). Аўтар вінаваціць габрэяў у гаротным становішчы сялянства, хаця і сам прызнаецца, што сяляне пакутуюць ад панскага прыгнёту і свавольства (аднак гэта ён лічыць нормай, і каб не габрэі-карчмары, то сяляне б дасягнулі ўжо даўно неверагоднага росквіту ; )
То прадстаўляю вашай увазе: "Падарожжы аднаго рускага, па Белай-, Малай- і Новай Расеі, па, правінцыі данскіх і чарнаморскіх казакаў, Каўказу і Грузыі, прадпрынятыя ў 1827-м годзе", Цэрбст, 1832, Надрукавана і выдадзена Густавам Адольфам Кумэрам.

03.11.2016

Рэха паўстаньня Касьцюшкі і цікавыя зьвесткі, 1795

Сёньня прадстаўляю вашай ўвазе пераклад некалькіх старонак з газэты "Тыднёвы аркуш курфюрсцкага, саксонскага, намесьніцкага, раённага горада Плаўэн", No. 3, 15.01.1795.
- рэха паўстаньня Касьцюшкі;
- павучальная гісторыя пра вусеня і смоўжа;
- гумар ХVIII ст., які не страціў сваёй актуальнасьці;
- крыху статыстыкі з дэмаграфіі і коштаў на прадукты харчаваньня ў саксонскім горадзе Плаўэн на мяжы паміж немцамі і чэхамі.

06.06.2016

Магілёў ХІХ ст. вачыма габрэйскай дзяўчынкі ч.1

Пачынаю публікаваць пераклад вялікага урыўка ўспамінаў пра жыцьцё ў Магілёве (1876-1881 гг.) вачыма габрэйскай дзяўчынкі Іты, дачкі равіна, што жыла ў нашым горадзе са сваіх 7 да 12 год.

Вялікі дзякуй нашчадкам Іты, за тое, што зьвярнулі ўвагу пана Ліціна на гэты тэкст. І вялікі дзякуй пану Ліціну, што падштурхнуў мяне ўзяцца за пераклад!